De vondst van 29 kilo zwaar vuurwerk in een schuurtje in Bergen op Zoom is geen incident, maar een terugkerend veiligheidsrisico dat we collectief onderschatten. In een plastic kist, bedoeld voor tuinkussens, lagen explosieve artikelen opgeslagen op enkele meters van woonkamers, cv-ketels en kinderslaapkamers. Dat is niet alleen onverstandig; het is ronduit roekeloos.
Een riskant magazijn in de achtertuin
Een kunststof kist is geen opslagvoorziening, maar een geïmproviseerde doos die warmte vasthoudt en geen enkele brandwerendheid biedt. Bij een beginnende brand of kortsluiting kan zwaar vuurwerk in seconden een drukgolf en schervenregen veroorzaken. In dichtbebouwde wijken betekent dat grote secundaire schade: ruiten, gevels, auto’s en vooral mensen. Het verschil tussen een knal en een kettingreactie is in zo’n context klein en vaak willekeurig.
Wet en praktijk: waar het misgaat
De regelgeving is helder voor consumentenvuurwerk: opslag is beperkt en aan voorwaarden gebonden. Bij zwaar, professioneel vuurwerk wordt het onderscheid hard—dat spul hoort niet in particuliere handen. In de praktijk vervaagt dat onderscheid zodra dozen in een schuurtje belanden. Aantallen, categorieën en ADR-labels (1.3G/1.4G) zijn voor leken abstract, maar de risico’s zijn concreet. 29 kilo, zwaar of professioneel, overschrijdt de redelijke veiligheidsmarge van elke woonomgeving.
Handhaving en preventie
De politie trad in dit geval adequaat op, maar handhaving alleen is symptoombestrijding. Rond de jaarwisseling bestaan er schaduwlijnen van webshops, grensverkeer en sociale netwerken die de aanvoer soepel houden. Gemeenten communiceren elk jaar, maar vaak te laat en te vrijblijvend. Gerichte voorlichting—met concrete scenario’s van brandschade, aansprakelijkheid en strafrechtelijke gevolgen—werkt beter dan moraliserende slogans. Verzekeraars kunnen een rol spelen door dekking expliciet te koppelen aan naleving; dat maakt risico direct voelbaar in de portemonnee.
Wat burgers wél kunnen doen
Koop geen zwaar vuurwerk, sla niets thuis op buiten de toegestane kaders en meld verdachte opslag—anoniem kan ook. Huisbazen en VvE’s doen er verstandig aan om in aanloop naar oud en nieuw schuren en gemeenschappelijke ruimtes te controleren op brandbare opslag. En als er toch vuurwerk in huis komt: houd het koel, droog, beperkt en nooit in vluchtwegen.
Deze zaak uit Bergen op Zoom laat zien hoe dun de grens is tussen “het zal wel meevallen” en een onomkeerbare gebeurtenis. Veiligheid is zelden spectaculair; gevaar des te meer. Juist daarom verdient het saaie werk—regels volgen, verstandig opslaan, op tijd ingrijpen—onze aandacht, vóórdat het blauwe flitslicht de achtertuin verlicht.
