Een tip leidde op 28 december 2025 tot de inbeslagname van een grote hoeveelheid illegaal vuurwerk in een woning in Bergen op Zoom. Het klinkt als routine, maar het is een serieuze waarschuwing. Opslag in woonhuizen vergroot het risico op explosies, brand en letsel voor nietsvermoedende buren. Dit is geen randverschijnsel van een feesttraditie, maar een structureel veiligheidsprobleem dat zich jaarlijks herhaalt, met bekende patronen en voorspelbare pieken.
Wat deze vondst blootlegt
De casus legt vooral de kwetsbaarheid van woonwijken bloot: illegale opslag naast kinderkamers en gasleidingen is geen hypothetisch risico. Handhaving na een tip is noodzakelijk, maar blijft reactief. Zolang grote partijen knal- en siervuurwerk relatief eenvoudig worden verhandeld en opgeslagen, blijft de pakkans een schot in het donker. Bovendien is de informatiepositie versplinterd: gemeenten, politie, douane en woningcorporaties opereren vaak parallel in plaats van geïntegreerd, terwijl het probleem de grenzen van beleidsdomeinen overschrijdt.
Handhaving zonder bronaanpak is dweilen met de kraan open
Het zichtbare eindpunt in de wijk is slechts de laatste schakel. De toevoer ontstaat eerder: import via omwegen, schimmige opslag, doorlevering in kleine batches. Een geloofwaardige strategie verplaatst de aandacht naar de keten: risicogestuurde controles in logistieke stromen, nauwere afstemming met buurlanden, data-analyse op transport- en betaalpatronen, en consequente vervolging van tussenhandelaren in plaats van uitsluitend de eindbezitter. Zonder bronaanpak blijven huiszoekingen symboolpolitiek.
De digitale handel als versneller
Verkoop verschuift naar besloten chatgroepen en tijdelijke accounts. Platformen en betalingsdiensten zijn daardoor cruciale poortwachters. Zij kunnen patronen herkennen van herhaalde microtransacties, afwijkende verzendprofielen en seizoenspieken. Juridische en technische drempels zijn bekend, maar passiviteit creëert marktruimte. Transparantie-eisen en gerichte rapportageverplichtingen moeten de norm worden, niet het voornemen.
Wat gemeenten nu wél kunnen doen
Buiten de ketenaanpak is lokaal meer mogelijk dan jaarlijks waarschuwen. Werk met risicoprofielen voor panden en straten op basis van eerdere meldingen, brandincidenten en logistieke signalen. Organiseer bestuurlijke controles samen met brandweer en woningtoezicht, zodat ook opslagveiligheid en bouwkundige risico’s worden meegewogen. Creëer laagdrempelige, anonieme meldkanalen en communiceer zichtbaar over resultaten om de meldingsbereidheid te verhogen.
Preventie die werkt
Regel inleveracties met gegarandeerde strafrechtelijke coulance voor kleine bezitters, maar géén immuniteit voor handelaren. Zorg voor veilige vernietiging en duidelijke informatie over wat wel en niet is toegestaan. Combineer dit met consequente sancties bij handel, zodat het prijsrisico stijgt. En vooral: maak het een integraal veiligheidsdossier, niet een seizoenscampagne.
De inbeslagname in Bergen op Zoom is geen incident maar een signaal dat we al jaren kennen. Wie acceptabele risico’s wil, moet de cirkel doorbreken: data-gedreven ketenhandhaving, lokale samenwerking die verder gaat dan flyers, en platformen die verantwoordelijkheid nemen. Anders blijven we elk jaar dezelfde doos opnieuw openmaken, met steeds grotere gevolgen voor buurt en hulpdiensten.
