In Roosendaal is een grillroom sinds mei 2025 het doelwit van herhaalde aanvallen: explosies, brandstichting en zelfs schoten. Acht incidenten in twee maanden is geen ruis in de statistiek, maar een alarmerend patroon. Dit is meer dan vandalisme; het wijst op gerichte intimidatie met brede maatschappelijke impact.
Een patroon van escalatie
De reeks incidenten laat een duidelijke opbouw zien: van vernieling naar gevaarlijkere methoden. Zulke escalatie vergroot het risico op slachtoffers en zet de directe omgeving onder permanente druk. Het feit dat de dader(s) ongrijpbaar blijven, voedt onzekerheid en normaliseert een onwenselijke status quo: wie de langste adem heeft, domineert de straat.
Impact op buurt en ondernemers
Bewoners melden slapeloze nachten, dichtgetimmerde ramen en dalende klandizie bij omliggende zaken. Verzekeringspremies stijgen, leveringen worden uitgesteld en huurcontracten komen onder spanning. De verborgen schade – angst, wantrouwen en sociale fragmentatie – is moeilijker te herstellen dan een gebarsten ruit. Als de openbare ruimte onveilig voelt, verschraalt het lokale ecosysteem razendsnel.
Onderzoek en informatiehonger
De politie zegt intensief onderzoek te doen en vraagt nadrukkelijk om tips: wie herkent de dader(s) of weet wat erachter zit? Camerabeelden, opvallende voertuigbewegingen en kleine inconsistenties in verhalen kunnen het verschil maken. Transparantie over voortgang en zichtbare aanwezigheid zijn essentieel om het vertrouwen te herstellen, mits dit niet het onderzoek schaadt.
Mogelijke oorzaken: wat we wel en niet weten
Over motieven is weinig met zekerheid te zeggen. Denk aan afpersing, conflicten binnen criminele netwerken of een zakelijk dispuut dat ontspoord is. Speculatie helpt zelden; patronen en feiten wel. De structurele les: als signalen van dreiging (anonieme berichten, eerdere poging tot brandstichting) niet vroeg worden opgepikt, verschuift de drempel voor geweld ongemerkt naar beneden.
Wat moet de overheid nu doen?
Versnelde inzet van mobiele camera’s en ANPR-routes rond de Rembrandtgalerij. Versterk de wijkagentfunctie, met directe lijnen naar ondernemers. Richt een noodloket in voor schadeafhandeling en veiligheidsmaatregelen (rolluiken, verlichting, glasfolie). Zet bestuurlijke drukmiddelen in tegen panden en netwerken die geweld faciliteren. En communiceer strak: wat gebeurt wanneer, wie is aanspreekpunt, welke maatregelen zijn tijdelijk en welke blijvend.
Roosendaal verdient geen normalisering van nachtelijke explosies. De dader(s) rekenen op stilzwijgen en gewenning. Precies daar ligt de tegenkracht: collectieve alertheid, gerichte opsporing en snelle bescherming van wie nu het meest kwetsbaar is. Veiligheid is geen belofte maar een dagelijkse praktijk, zichtbaar op straat en voelbaar achter de voordeur.
