In een woning aan de Oude Pastorieweg in Berlicum is 115 kilo vuurwerk aangetroffen. De politie nam alles in beslag. De verdachte is niet aangehouden, maar uitgenodigd voor verhoor op verdenking van bezit en handel. Dat klinkt administratief afgewogen, maar de kern is eenvoudig: zo veel vuurwerk in een woonhuis is een reëel veiligheidsrisico voor buren en hulpdiensten, los van de vraag of het om legaal consumentenvuurwerk of verboden categorieën gaat.
Risico boven ritueel
Het jaarwisselingsritueel is in Nederland sociaal ingebed, maar de grens is helder. De opslagnorm voor consumenten ligt doorgaans op maximaal 25 kilo rond de verkoopperiode, en handel zonder vergunning is verboden. 115 kilo overschrijdt niet alleen de norm; het verhoogt het risico op brand, explosie en letsel bij een incident of bij ondeskundige opslag. Huizen zijn geen bunkers. De bouwkundige werkelijkheid en de nabijheid van buren maken dit een slechte gok met publieke veiligheid.
De paradox van niet aanhouden
De keuze om niet direct aan te houden, maar wel te horen, oogt voor buitenstaanders mild. Juridisch is het verdedigbaar: bewijslast en proportionaliteit leiden niet automatisch tot voorlopige hechtenis. Tegelijk laat het een bredere spanning zien. Strafrechtelijk optreden is vaak reactief, terwijl de distributie van vuurwerk al lang vóór de jaarwisseling begint. Inspecties, datagedreven controles en samenwerking met gemeenten en pakketdiensten zouden eerder moeten ingrijpen op opslag en handel, niet pas als de voorraad op de vloer staat.
De onderstroom van de markt
De verleiding is groot om incidenten te individualiseren, maar het patroon is bekend. Lokale verkoop vanuit woonhuizen vult de vraag naar goedkope en soms zwaardere waar. Online platforms, informele netwerken en snelle bezorging maken de keten wendbaar. Zonder zicht op aanvoer en opslagplaatsen blijft elke inbeslagname symptoombestrijding. Gerichte aanpak vergt drie sporen: scherp toezicht op logistieke knooppunten, duidelijke communicatie over regels en sancties, en consequente gemeentelijke handhaving op woonadressen met signalen van handel.
Tot slot moet het debat eerlijker worden. Wie veiligheid serieus neemt, kan niet tegelijk de ogen sluiten voor de schaal van particuliere opslag. 115 kilo in een rijtjeshuis is geen folkloristische uitglijer maar een berekenbaar risico voor een hele straat. Beleidskeuzes die vasthouden aan traditie vragen om tegenwicht in strak toezicht en een geloofwaardige pakkans. Niet om het plezier te temperen, maar om de norm te herstellen: vuurwerk hoort onder strikte voorwaarden, niet achter de voordeur als geïmproviseerd magazijn.
