Op 13 september pint een jongeman op de Visstraat in Den Bosch met de bankpas van een bejaarde vrouw uit Gemert. De pas is diezelfde dag buitgemaakt via een bankhelpdesk-babbeltruc; ook contant geld en sieraden verdwenen. Het incident is geen op zichzelf staand geval, maar een herkenbaar patroon waarin professionele oplichters misbruik maken van vertrouwen, tijdsdruk en technische onwetendheid.
Hoe werkt de bankhelpdesk-babbeltruc?
De dader belt uit naam van de bank, toont een gespoofd nummer en waarschuwt voor “onregelmatigheden”. Vervolgens volgt de instructie: houd de pas gereed, geef de pincode zogenaamd ter verificatie of overhandig de pas aan een “koerier” die langs komt. Binnen uren wordt er gepind en worden goederen uit huis meegenomen. In Den Bosch resulteerde dat op de Visstraat in een transactie met de buitgemaakte pas; elders die dag verdwenen contanten en sieraden. De keten is strak georganiseerd, met bellers, koeriers en cashers die elk hun rol kennen.
De zwakste schakel
Ouderen worden doelwit omdat ze bereikbaar, beleefd en vaak digitaal afhankelijk zijn. Preventiecampagnes blijven te generiek, terwijl de aanpak hyperpersoonlijk is. Als je een stem hoort die jouw bank en adres al kent, is “wees alert” onvoldoende advies. Er is behoefte aan concrete, oefenbare protocollen: verbreek de verbinding, bel de bank via het nummer op je bankpas, geef nooit een pincode of pas af, laat niemand binnen zonder onafhankelijke verificatie.
Verantwoordelijkheid van banken en bezorgplatforms
Banksystemen kunnen striktere drempels invoeren bij risicovolle patronen: plots ophalen van passen aan huis, snelle opeenvolgende pinpogingen op onbekende locaties, of uitgaven na een helpdeskgesprek. Kaartbeperkingen, geofencing, vertraagde uitbetaling en realtime waarschuwingen kunnen het verdienmodel van deze netwerken verstoren. Koeriers- en ritplatforms moeten actief monitoren op opdrachten die passen bij pas-ophaalroutes en samenwerken met politie en banken.
Camerabeelden: nuttig, niet zaligmakend
De vrijgegeven beelden uit Den Bosch helpen om de “casher” te vinden, maar ze zijn momentopnames. Herkenning kan richting geven, geen veroordeling; meld daarom signalen zorgvuldig. De balans tussen opsporing en privacy blijft precair, maar transparantie over tijd, locatie en context—zoals hier op 13 september aan de Visstraat—verhoogt de legitimiteit.
Wat kun jij nu doen?
Herken je de pinner op de beelden of beschik je over informatie? Deel dat met de politie of Meld Misdaad Anoniem. Bespreek binnen je familie het anti-babbeltruc-protocol, programmeer het officiële banknummer in je telefoon en plak een zichtbaar kaartje bij de huisdeur: “Geen afgifte van pas of pincode.” Fraude floreert bij stilte en schaamte; open gesprekken, snelle meldingen en slimme systeemremmen maken het verschil.
Wie geen ruimte laat voor twijfel, laat ook geen ruimte voor trucjes; het begint aan de voordeur en eindigt bij betere systemen.
