De inbeslagname van 150 kilo illegaal vuurwerk bij een grootschalige controle rond Goirle oogt daadkrachtig. Het is zichtbaar, meetbaar en politiek goed uit te leggen. Maar achter dit succes schuilt een hardnekkig probleem: de aanvoerketen is flexibel, de vraag is voorspelbaar en de risico’s worden structureel onderschat.
Wat er gebeurde in Goirle
Op zaterdag 20 december 2025, tussen 09.00 en 15.00 uur, voerden politie, douane en boa’s een gecoördineerde vuurwerkcontrole uit in de omgeving van Goirle. Dat leverde 150 kilo illegaal vuurwerk op. Het toont dat gerichte controles werken wanneer capaciteit, timing en expertise samenkomen. Tegelijkertijd is dit vooral een momentopname in een piekperiode waarin handel en transport versnipperd en mobiel zijn.
Risico’s en maatschappelijke kosten
Illegaal vuurwerk is geen onschuldig consumentengoed. Opslag in garages of schuren vergroot brand- en explosiegevaar, transport gebeurt vaak zonder veiligheidsvoorzieningen en in woonwijken. Elk element — van ontstekingsmechanismen tot lading — vergroot het risico op letsel en schade. De maatschappelijke kosten lopen op via inzet van hulpdiensten, druk op ziekenhuizen en herstel aan publieke infrastructuur. Preventie weegt hier zwaarder dan repressie achteraf.
Handhaving: zichtbaar succes, beperkte prikkel
Een forse vangst doet ertoe, maar het afschrikwekkend effect is wisselvallig. Handelaren spreiden voorraden, verplaatsen routes en gebruiken online kanalen die snel van gedaante veranderen. Voor de risicobereidwillige koper blijft de pakkans diffuse. Zonder consequent en ketengericht optreden verschuift het probleem: minder op één plek, meer in de luwte elders.
Aanpak aan de bron
Wie het volume duurzaam wil terugdringen, richt zich op import en distributieknooppunten. Dat vraagt datagedreven selectie bij douanescans, informatie-uitwisseling met buitenlandse partners en strakkere samenwerking met online platforms om illegale aanbieding en bezorgstromen te verstoren. Combineer dit met bestuurlijke maatregelen (sluiting van opslaglocaties), gerichte financiële controles en snellere afdoening, zodat de economische prikkel voor handelaren verdampt.
Wat betekent dit voor beleid en burger?
Consistentie is cruciaal. Lokale verboden en inleveracties helpen, maar werken het best met een duidelijke landelijke lijn en consequente handhaving. Voorlichting moet concreet zijn: wat is illegaal, waarom is het gevaarlijk en welke alternatieven zijn er? Transparantie over resultaten — niet alleen kilo’s, ook verstoringen in de keten — vergroot draagvlak.
De actie in Goirle is terecht en noodzakelijk, maar geen eindpunt. Zolang vraag en aanbod elkaar vinden, blijft december een kat-en-muisspel. Pas wanneer de aanvoerketen wordt verstoord, de economische voordelen slinken en het publiek beter begrijpt wat er op het spel staat, verschuift het evenwicht structureel richting veiligheid in plaats van toevalstreffers.
